وسایل ارتودنسی متحرک از  صفحه ای پلاستیکی تشکیل شده اند که سیم های ارتودنسی از کناره های آن بیرون زده است. این سیم ها به دندان می چسبد تا بریس را سرجایش محکم نگه دارد. ارتودنسی متحرک کاربرد های محدودی دارد و اغلب به حرکت دادن یک دندان و یا گسترش فضای کام (سقف دهان) محدود می شود به دلیل اینکه بریس های متحرک از دقت پایینی برخوردارند، برای دندان هایی با جابه جایی های پیچیده مناسب نمی باشند.

طرز کار ارتودنسی متحرک

ارتودنسی های متحرک باید همیشه در دهان قرارداشته باشند و تنها برای انجام ورزش و تمیز کردن، از دهان خارج شوند و در غیر این صورت تاثیر چندانی ندارند. در ابتدا پس از نصب بریس های متحرک احساس عجیبی پیدا می کنید و این به علت آن است که مقداری از فضای دهان توسط صفحه ی پلاستیکی اشغال شده است اما جای نگرانی نیست زیرا خیلی زود به آنها عادت خواهید کرد. همچنین با قراردادن بریس ها، دهان شما بیش از همیشه بزاق تولید می کند زیرا مغز انسان بریس ها را غذا تلقی کرده و دستور ترشح بزاق را صادر می کند که این حالت ۱ الی۲ روز ادامه دارد. باید به طور مداوم برای تنظیم و چِک شدن بریس ها به پزشک خود مراجعه کنید. در صورتی که در ناحیه ی زبان، لثه یا لب احساس سوزش یا ناراحتی کردید پزشکتان می تواند با تنظیم مجدد بریس ها حس راحتی بیشتری به شما دهد.

بریس های متحرک ممکن است از صفحه ای اکلیریک با بند های استیل رنگ ثابت و یا سیستم هایی مانند ارتودنسی نامرئی یا ارتودنسی شفاف (که صفحاتی بی رنگ هستند) تشکیل شده باشند.

در صورتی که دندانتان تنها کمی به جا به جایی نیاز داشته باشد این بریس ها می توانند آن  را  طی ۳ الی ۶ ماه اصلاح کنند اما در صورتی که از مشکلات جدی تر مانند عقب بودن فک پایین یا جلو بودن فک بالا و فواصل زیاد دندانی رنج می برید، دوره ی درمان ممکن است چندین سال طول بکشد. هدف از انجام این نوع  ارتودنسی، حرکت دندان به جایگاه اصلی خود و گسترش استخوان فک برای حمایت از دندان هاست. این فرآیند بسیار کند صورت می گیرد و علت آن جلوگیری از لق شدن احتمالی دندان و ثبات و ماندگاری این بهبود می باشد. بریس ها برای اثرگذاری بیشتر و بهتر باید هر ۴ الی ۶ هفته یکبار، محکم شوند.

انواع بریس های متحرک

ریتینر(هاولی)

زمانی که بریس های ثابت برداشته شوند، دندان می تواند به سرعت به جایگاه قبلی بازگردد (بازگشت به حالت نخست). پس از برداشتن بریس های ثابت، دندان باید سر جای جدید خود ثابت شود و لثه و فک نیز محکم نگه داشته شوند و این تنها با استفاده از ریتینر ها میسر می شود.

با بالا رفتن سن، استخوان فکِ انسان ها ( کودک و بزرگسال) رشد می کند و دندان ها کج تر از قبل می شوند که این جزوی از روند رشد و تکامل انسان است. همچنین ممکن است این اتفاق در طی ارتودنسی  بیافتد که همین مسئله، لزوم استفاده از ریتینر را ثابت می کند. پس از استفاده ی یک ساله از ریتینر ها، کم کم امکان بازگشت به حالت اول کاهش می یابد ولی پزشکان توصیه می کنند که  پس از این دوره هم  به منظور مراقبت و نگه داری از دندان های ارتودنسی شده، لازم است گاهی از این ریتینر ها استفاد شود.

الاینر های شفاف و متحرک:

ارتودنسی نامرئی نوعی از الاینر های شفاف است که می توان به جای بریس های فلزی یا دیمون (خود تنظیم) از آن استفاده کرد. ارتودنسی نامرئی از الاینر های شفاف و پلاستیکی تشکیل شده است که برای هر فرد به صورت جداگانه ساخته می شود که شباهت بسیاری با محافظ (گارد) های دهان دارند. این ارتودنسی ها متحرک بوده و می توان آنها را در هنگام غذا خوردن و  برای تمیز کردنشان از دهان خارج کرد. آنها باید هر دو هفته یکبار تعویض شوند. هر الاینر جدید می تواند تنظیم شدن دندان ها را یک قدم به جلو ببرد.

الاینر های شفاف نیز می توانند پس از تکمیل شدن روند ارتودنسی به عنوان ریتینر مورد استفاده قرار بگیرد. این الاینر ها به نگهداری دندان ها پس از ارتودنسی کمک می کنند و تا زمانی که دندان ها ثابت شده و بی حرکت بمانند، مورد استفاده قرار می گیرند.

مزایای ارتودنسی متحرک

  • نظافت ارتودنسی به دلیل قابلیت تحرک و برداشته شدن آن آسان تر است.
  • آنها قادرند به دلیل پوشش دادن کام، در جهت عمودی و افقی فشار بیشتری وارد کنند.
  • قادرند عقب یا جلو بودن فک را در کودکان در حال رشد اصلاح کنند.
  • می تواند فشار را بین دندان ها پخش کند.

معایب ارتودنسی  متحرک

  • ارتودنسی ممکن است بیافتد.
  • به جز لغزش در دهان، امکان حرکات دیگر این ارتودنسی وجود ندارد.
  • در صحبت کردن فرد تاثیر می گذارند.
  • ساختن این ارتودنسی ها باید توسط کارشناس مربوطه انجام شود.
  • کشش ماهیچه های دهان دشوار است.
  • آنها برای درمان کجی چند دندان مناسب نیستند.
  • تحمل ارتودنسی متحرک روی دندان های پایین دشوار است